Video Name – 44

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus. Ut placet, inquit, etsi enim illud erat aptius, aequum cuique concedere. Nos commodius agimus. Equidem etiam Epicurum, in physicis quidem, Democriteum puto. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit?

Cave putes quicquam esse verius. Ut nemo dubitet, eorum omnia officia quo spectare, quid sequi, quid fugere debeant? Quid ergo attinet dicere: Nihil haberem, quod reprehenderem, si finitas cupiditates haberent? Quid igitur, inquit, eos responsuros putas? Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos. Quod quidem nobis non saepe contingit. Primum quid tu dicis breve?

Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti. Non autem hoc: igitur ne illud quidem. Ergo, inquit, tibi Q. Itaque primos congressus copulationesque et consuetudinum instituendarum voluntates fieri propter voluptatem; Tertium autem omnibus aut maximis rebus iis, quae secundum naturam sint, fruentem vivere. Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus.

Venit enim mihi Platonis in mentem, quem accepimus primum hic disputare solitum; Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui? Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Quid, quod homines infima fortuna, nulla spe rerum gerendarum, opifices denique delectantur historia? Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Cur id non ita fit?

Duo Reges: constructio interrete. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Tum Lucius: Mihi vero ista valde probata sunt, quod item fratri puto.

Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. At coluit ipse amicitias. Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Atque his de rebus et splendida est eorum et illustris oratio. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris.

Videamus igitur sententias eorum, tum ad verba redeamus. Que Manilium, ab iisque M. Sed ea mala virtuti magnitudine obruebantur. Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret? Haec dicuntur inconstantissime. Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Itaque hic ipse iam pridem est reiectus; Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus. Nec lapathi suavitatem acupenseri Galloni Laelius anteponebat, sed suavitatem ipsam neglegebat;

Hoc sic expositum dissimile est superiori. Itaque in rebus minime obscuris non multus est apud eos disserendi labor.