Video Name – 38

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed mehercule pergrata mihi oratio tua. Summum a vobis bonum voluptas dicitur. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Ubi ut eam caperet aut quando? Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui? Nullus est igitur cuiusquam dies natalis. Duo Reges: constructio interrete. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi?

Istam voluptatem perpetuam quis potest praestare sapienti? Cum audissem Antiochum, Brute, ut solebam, cum M. Minime vero istorum quidem, inquit. An hoc usque quaque, aliter in vita? Te enim iudicem aequum puto, modo quae dicat ille bene noris. Tibi hoc incredibile, quod beatissimum. Quae qui non vident, nihil umquam magnum ac cognitione dignum amaverunt. Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Hic nihil fuit, quod quaereremus. In schola desinis.

Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Itaque quantum adiit periculum! ad honestatem enim illum omnem conatum suum referebat, non ad voluptatem. Quid est, quod ab ea absolvi et perfici debeat? Quis est enim, in quo sit cupiditas, quin recte cupidus dici possit? Eam stabilem appellas. Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia.

Suam denique cuique naturam esse ad vivendum ducem. Inde igitur, inquit, ordiendum est. Quae cum ita sint, effectum est nihil esse malum, quod turpe non sit.

Hunc vos beatum; Hoc sic expositum dissimile est superiori. Nonne igitur tibi videntur, inquit, mala? At multis malis affectus. Audax negotium, dicerem impudens, nisi hoc institutum postea translatum ad philosophos nostros esset. Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Solum praeterea formosum, solum liberum, solum civem, stultost; Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Utinam quidem dicerent alium alio beatiorem! Iam ruinas videres. Sullae consulatum?

Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior. Quis contra in illa aetate pudorem, constantiam, etiamsi sua nihil intersit, non tamen diligat? Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur. At, illa, ut vobis placet, partem quandam tuetur, reliquam deserit. In motu et in statu corporis nihil inest, quod animadvertendum esse ipsa natura iudicet? Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Quid est, quod ab ea absolvi et perfici debeat? Equidem e Cn.

Ea possunt paria non esse. Praetereo multos, in bis doctum hominem et suavem, Hieronymum, quem iam cur Peripateticum appellem nescio. Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi, ut ad Pericli sepulcrum accederem. Quo modo autem philosophus loquitur? Itaque primos congressus copulationesque et consuetudinum instituendarum voluntates fieri propter voluptatem; Quonam modo? At iste non dolendi status non vocatur voluptas. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem.

Illud non continuo, ut aeque incontentae. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est; Quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio affecit, quanto L. Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Sin aliud quid voles, postea. Ita fit cum gravior, tum etiam splendidior oratio.