Video Name – 28

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sapiens autem semper beatus est et est aliquando in dolore; Occultum facinus esse potuerit, gaudebit; Innumerabilia dici possunt in hanc sententiam, sed non necesse est. Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans; Apud imperitos tum illa dicta sunt, aliquid etiam coronae datum;

Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Quid igitur dubitamus in tota eius natura quaerere quid sit effectum? Duo Reges: constructio interrete.

Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est; At iste non dolendi status non vocatur voluptas. Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis; Immo videri fortasse.

Quod idem cum vestri faciant, non satis magnam tribuunt inventoribus gratiam. Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius? Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Summum a vobis bonum voluptas dicitur. Hoc est non modo cor non habere, sed ne palatum quidem. Tollenda est atque extrahenda radicitus.

Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; In schola desinis. Non quaeritur autem quid naturae tuae consentaneum sit, sed quid disciplinae. Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest. Quod quidem iam fit etiam in Academia. Ut optime, secundum naturam affectum esse possit.

Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis; Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius? Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Isto modo, ne si avia quidem eius nata non esset.