Video Name – 27

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Itaque nostrum est-quod nostrum dico, artis est-ad ea principia, quae accepimus. Cupiditates non Epicuri divisione finiebat, sed sua satietate. Duo Reges: constructio interrete. Ita cum ea volunt retinere, quae superiori sententiae conveniunt, in Aristonem incidunt; Cur iustitia laudatur? Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Incommoda autem et commoda-ita enim estmata et dustmata appello-communia esse voluerunt, paria noluerunt. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti. Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto.

Quando enim Socrates, qui parens philosophiae iure dici potest, quicquam tale fecit? Scio enim esse quosdam, qui quavis lingua philosophari possint; Sed quod proximum fuit non vidit. Quid turpius quam sapientis vitam ex insipientium sermone pendere? Sed ad bona praeterita redeamus. Si mala non sunt, iacet omnis ratio Peripateticorum. Hoc loco tenere se Triarius non potuit.

Quis tibi ergo istud dabit praeter Pyrrhonem, Aristonem eorumve similes, quos tu non probas? Sed ille, ut dixi, vitiose. Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Sed nimis multa. Sine ea igitur iucunde negat posse se vivere? Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Alterum significari idem, ut si diceretur, officia media omnia aut pleraque servantem vivere. Id Sextilius factum negabat. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare.

Non enim solum Torquatus dixit quid sentiret, sed etiam cur. Res enim se praeclare habebat, et quidem in utraque parte. Sed finge non solum callidum eum, qui aliquid improbe faciat, verum etiam praepotentem, ut M. Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Quippe: habes enim a rhetoribus; At iste non dolendi status non vocatur voluptas.

Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Facit igitur Lucius noster prudenter, qui audire de summo bono potissimum velit; Nihil opus est exemplis hoc facere longius. Inde igitur, inquit, ordiendum est. Summus dolor plures dies manere non potest? Quod si ita sit, cur opera philosophiae sit danda nescio. Quid enim de amicitia statueris utilitatis causa expetenda vides. Quae iam oratio non a philosopho aliquo, sed a censore opprimenda est. Quam illa ardentis amores excitaret sui! Cur tandem? Nemo igitur esse beatus potest.

Heri, inquam, ludis commissis ex urbe profectus veni ad vesperum. Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Quis suae urbis conservatorem Codrum, quis Erechthei filias non maxime laudat? Propter nos enim illam, non propter eam nosmet ipsos diligimus. Cur tantas regiones barbarorum pedibus obiit, tot maria transmisit? Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Te enim iudicem aequum puto, modo quae dicat ille bene noris. Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Quae similitudo in genere etiam humano apparet.

Apparet statim, quae sint officia, quae actiones. Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Inscite autem medicinae et gubernationis ultimum cum ultimo sapientiae comparatur. Istam voluptatem, inquit, Epicurus ignorat? Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. Scisse enim te quis coarguere possit? Sumenda potius quam expetenda.