Video Name – 22

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quod cum dixissent, ille contra. Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Ergo omni animali illud, quod appetiti positum est in eo, quod naturae est accommodatum. Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. Duo Reges: constructio interrete. In quo etsi est magnus, tamen nova pleraque et perpauca de moribus. Eadem nunc mea adversum te oratio est.

At multis malis affectus. De ingenio eius in his disputationibus, non de moribus quaeritur. Suam denique cuique naturam esse ad vivendum ducem. Cur, nisi quod turpis oratio est? Bonum patria: miserum exilium. Qui igitur convenit ab alia voluptate dicere naturam proficisci, in alia summum bonum ponere? Ita fit cum gravior, tum etiam splendidior oratio. Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur. Ille vero, si insipiens-quo certe, quoniam tyrannus -, numquam beatus; Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere.

Egone quaeris, inquit, quid sentiam? Maximus dolor, inquit, brevis est. Et quod est munus, quod opus sapientiae? Primum quid tu dicis breve? Sit, inquam, tam facilis, quam vultis, comparatio voluptatis, quid de dolore dicemus? Nos paucis ad haec additis finem faciamus aliquando; Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Recte, inquit, intellegis.

Sin tantum modo ad indicia veteris memoriae cognoscenda, curiosorum. At coluit ipse amicitias. Tum ille timide vel potius verecunde: Facio, inquit. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Itaque hic ipse iam pridem est reiectus; Quare attende, quaeso. An est aliquid, quod te sua sponte delectet? Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim?

Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti. Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. At iam decimum annum in spelunca iacet. Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia. Apud ceteros autem philosophos, qui quaesivit aliquid, tacet; Tum Torquatus: Prorsus, inquit, assentior;

Negare non possum. Ex ea difficultate illae fallaciloquae, ut ait Accius, malitiae natae sunt. A quibus propter discendi cupiditatem videmus ultimas terras esse peragratas. Quid in isto egregio tuo officio et tanta fide-sic enim existimo-ad corpus refers?

Immo videri fortasse. An tu me de L.

Nam his libris eum malo quam reliquo ornatu villae delectari. Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, quod.