Video Name – 16

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Nosti, credo, illud: Nemo pius est, qui pietatem-; De quibus etsi a Chrysippo maxime est elaboratum, tamen a Zenone minus multo quam ab antiquis; Proclivi currit oratio. Servari enim iustitia nisi a forti viro, nisi a sapiente non potest. Nonne videmus quanta perturbatio rerum omnium consequatur, quanta confusio? Duo Reges: constructio interrete. A primo, ut opinor, animantium ortu petitur origo summi boni.

Deinde prima illa, quae in congressu solemus: Quid tu, inquit, huc? Nihilne est in his rebus, quod dignum libero aut indignum esse ducamus? Respondent extrema primis, media utrisque, omnia omnibus. Res enim se praeclare habebat, et quidem in utraque parte. Eam si varietatem diceres, intellegerem, ut etiam non dicente te intellego; An dolor longissimus quisque miserrimus, voluptatem non optabiliorem diuturnitas facit?

Quod equidem non reprehendo; Est igitur officium eius generis, quod nec in bonis ponatur nec in contrariis. Cetera illa adhibebat, quibus demptis negat se Epicurus intellegere quid sit bonum. Quid nunc honeste dicit? Nam de isto magna dissensio est. Ecce aliud simile dissimile.

Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis? Hunc vos beatum; Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius? At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Peccata paria. Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas? Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit; Hoc dixerit potius Ennius: Nimium boni est, cui nihil est mali.

Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Quodsi vultum tibi, si incessum fingeres, quo gravior viderere, non esses tui similis; Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Quae cum essent dicta, discessimus. Similiter sensus, cum accessit ad naturam, tuetur illam quidem, sed etiam se tuetur; Nam aliquando posse recte fieri dicunt nulla expectata nec quaesita voluptate. Sed ad illum redeo. Addidisti ad extremum etiam indoctum fuisse. Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate.

Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest. Quis enim potest ea, quae probabilia videantur ei, non probare?

Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Quibusnam praeteritis? Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Satisne vobis videor pro meo iure in vestris auribus commentatus? Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus.

Bestiarum vero nullum iudicium puto. Quid ergo aliud intellegetur nisi uti ne quae pars naturae neglegatur? Quis est enim, in quo sit cupiditas, quin recte cupidus dici possit? Neque enim disputari sine reprehensione nec cum iracundia aut pertinacia recte disputari potest. Iam in altera philosophiae parte. Cur igitur easdem res, inquam, Peripateticis dicentibus verbum nullum est, quod non intellegatur? Haec igitur Epicuri non probo, inquam. Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Illa argumenta propria videamus, cur omnia sint paria peccata.