Video Name – 10

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Etenim semper illud extra est, quod arte comprehenditur. Sequitur disserendi ratio cognitioque naturae; Esse enim quam vellet iniquus iustus poterat inpune. Ad corpus diceres pertinere-, sed ea, quae dixi, ad corpusne refers? Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Quid turpius quam sapientis vitam ex insipientium sermone pendere? Duo Reges: constructio interrete.

Quorum sine causa fieri nihil putandum est. Apparet statim, quae sint officia, quae actiones. Prioris generis est docilitas, memoria; Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Diodorus, eius auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem doloris. Maximus dolor, inquit, brevis est. Quid igitur, inquit, eos responsuros putas? Verba tu fingas et ea dicas, quae non sentias? Si longus, levis;

At enim hic etiam dolore. Ego quoque, inquit, didicerim libentius si quid attuleris, quam te reprehenderim. Ubi ut eam caperet aut quando? Hos contra singulos dici est melius. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Me igitur ipsum ames oportet, non mea, si veri amici futuri sumus. De vacuitate doloris eadem sententia erit.

Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Quasi ego id curem, quid ille aiat aut neget. Si longus, levis dictata sunt. Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Hic Speusippus, hic Xenocrates, hic eius auditor Polemo, cuius illa ipsa sessio fuit, quam videmus. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Beatus sibi videtur esse moriens. Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam?

Quid iudicant sensus? Quae contraria sunt his, malane? Hos contra singulos dici est melius. Ut aliquid scire se gaudeant? Quid est, quod ab ea absolvi et perfici debeat?

An potest, inquit ille, quicquam esse suavius quam nihil dolere? Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Quid est igitur, cur ita semper deum appellet Epicurus beatum et aeternum? Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Sed fac ista esse non inportuna; Ex ea difficultate illae fallaciloquae, ut ait Accius, malitiae natae sunt. Sed quot homines, tot sententiae; Nescio quo modo praetervolavit oratio. Dat enim intervalla et relaxat. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias;

Experiamur igitur, inquit, etsi habet haec Stoicorum ratio difficilius quiddam et obscurius. Longum est enim ad omnia respondere, quae a te dicta sunt. Quid, quod homines infima fortuna, nulla spe rerum gerendarum, opifices denique delectantur historia? Quod vestri non item. Callipho ad virtutem nihil adiunxit nisi voluptatem, Diodorus vacuitatem doloris. Quid est enim aliud esse versutum?

Iubet igitur nos Pythius Apollo noscere nosmet ipsos. Summum a vobis bonum voluptas dicitur. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Quid, quod homines infima fortuna, nulla spe rerum gerendarum, opifices denique delectantur historia? Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Sunt enim prima elementa naturae, quibus auctis vírtutis quasi germen efficitur. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Si id dicis, vicimus. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Quis est tam dissimile homini. Scio enim esse quosdam, qui quavis lingua philosophari possint;