Video Name – 06

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Hoc est vim afferre, Torquate, sensibus, extorquere ex animis cognitiones verborum, quibus inbuti sumus. Nos quidem Virtutes sic natae sumus, ut tibi serviremus, aliud negotii nihil habemus. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti. Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Summus dolor plures dies manere non potest? Duo Reges: constructio interrete. Sit hoc ultimum bonorum, quod nunc a me defenditur; Quod quidem iam fit etiam in Academia.

Non potes, nisi retexueris illa. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. Sin laboramus, quis est, qui alienae modum statuat industriae? Innumerabilia dici possunt in hanc sententiam, sed non necesse est. Quod mihi quidem visus est, cum sciret, velle tamen confitentem audire Torquatum.

At hoc in eo M. Quos quidem tibi studiose et diligenter tractandos magnopere censeo. Tum mihi Piso: Quid ergo? Diodorus, eius auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem doloris. Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Summae mihi videtur inscitiae. Et quod est munus, quod opus sapientiae? Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat. Is es profecto tu. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate.

Sed nimis multa. Satis est ad hoc responsum. Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Minime id quidem, inquam, alienum, multumque ad ea, quae quaerimus, explicatio tua ista profecerit. Dicam, inquam, et quidem discendi causa magis, quam quo te aut Epicurum reprehensum velim.

Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas. Facit igitur Lucius noster prudenter, qui audire de summo bono potissimum velit; Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. An eum discere ea mavis, quae cum plane perdidiceriti nihil sciat? Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Animum autem reliquis rebus ita perfecit, ut corpus;

An me, inquam, nisi te audire vellem, censes haec dicturum fuisse? Cur iustitia laudatur? Igitur neque stultorum quisquam beatus neque sapientium non beatus. Quis enim confidit semper sibi illud stabile et firmum permansurum, quod fragile et caducum sit? Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. Nam, ut paulo ante docui, augendae voluptatis finis est doloris omnis amotio. Efficiens dici potest.

Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret. Beatus autem esse in maximarum rerum timore nemo potest. Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto. Familiares nostros, credo, Sironem dicis et Philodemum, cum optimos viros, tum homines doctissimos. Bonum negas esse divitias, praeposìtum esse dicis? Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio.

Restinguet citius, si ardentem acceperit. Quamquam haec quidem praeposita recte et reiecta dicere licebit. Verum hoc idem saepe faciamus. Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest.