Video Name – 03

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed vos squalidius, illorum vides quam niteat oratio. Duo Reges: constructio interrete. Bonum negas esse divitias, praepos├Čtum esse dicis? Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Sapiens autem semper beatus est et est aliquando in dolore; Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem. Ita enim vivunt quidam, ut eorum vita refellatur oratio.

Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo. Nos commodius agimus. Quid in isto egregio tuo officio et tanta fide-sic enim existimo-ad corpus refers? Sed quid sentiat, non videtis. Quid ergo aliud intellegetur nisi uti ne quae pars naturae neglegatur? Et adhuc quidem ita nobis progresso ratio est, ut ea duceretur omnis a prima commendatione naturae. Summus dolor plures dies manere non potest? Atque his de rebus et splendida est eorum et illustris oratio.

Callipho ad virtutem nihil adiunxit nisi voluptatem, Diodorus vacuitatem doloris. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Quae cum ita sint, effectum est nihil esse malum, quod turpe non sit.

Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Certe non potest. Quid ei reliquisti, nisi te, quoquo modo loqueretur, intellegere, quid diceret? Quid de Platone aut de Democrito loquar? Qui enim existimabit posse se miserum esse beatus non erit. Est, ut dicis, inquam. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. At ego quem huic anteponam non audeo dicere; Sit hoc ultimum bonorum, quod nunc a me defenditur; Quamquam haec quidem praeposita recte et reiecta dicere licebit.

Id enim volumus, id contendimus, ut officii fructus sit ipsum officium. Eademne, quae restincta siti? Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Sed venio ad inconstantiae crimen, ne saepius dicas me aberrare; Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Si longus, levis dictata sunt. Ex rebus enim timiditas, non ex vocabulis nascitur. Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas?

Quid turpius quam sapientis vitam ex insipientium sermone pendere? Sed quia studebat laudi et dignitati, multum in virtute processerat. Tria genera bonorum; Quid me istud rogas? Memini vero, inquam; Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter loquare? Quid adiuvas?

Non est igitur summum malum dolor. Istam voluptatem perpetuam quis potest praestare sapienti? Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur? Etenim semper illud extra est, quod arte comprehenditur.

Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia. Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Quia, si mala sunt, is, qui erit in iis, beatus non erit.