User Guide – 15

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quare hoc videndum est, possitne nobis hoc ratio philosophorum dare. Inde igitur, inquit, ordiendum est. Quod quidem iam fit etiam in Academia. Quae quidem sapientes sequuntur duce natura tamquam videntes;

Duo Reges: constructio interrete. Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Naturales divitias dixit parabiles esse, quod parvo esset natura contenta. Theophrasti igitur, inquit, tibi liber ille placet de beata vita? Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta. Pollicetur certe. Et quod est munus, quod opus sapientiae? Non enim quaero quid verum, sed quid cuique dicendum sit.

Profectus in exilium Tubulus statim nec respondere ausus; Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur. Hoc non est positum in nostra actione. Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Res enim fortasse verae, certe graves, non ita tractantur, ut debent, sed aliquanto minutius. Saepe ab Aristotele, a Theophrasto mirabiliter est laudata per se ipsa rerum scientia; Sed quid sentiat, non videtis. Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis?

Profectus in exilium Tubulus statim nec respondere ausus; Ut id aliis narrare gestiant? Non enim iam stirpis bonum quaeret, sed animalis. Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior;

Disserendi artem nullam habuit. Invidiosum nomen est, infame, suspectum. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo. Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Et quod est munus, quod opus sapientiae? Scisse enim te quis coarguere possit?

Ut enim consuetudo loquitur, id solum dicitur honestum, quod est populari fama gloriosum. Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec. Cupiditates non Epicuri divisione finiebat, sed sua satietate. Et quidem Arcesilas tuus, etsi fuit in disserendo pertinacior, tamen noster fuit; Urgent tamen et nihil remittunt. Minime vero istorum quidem, inquit. Mihi enim erit isdem istis fortasse iam utendum. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles?