us. Illud dico, ea, quae dicat,

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere. Qualem igitur hominem natura inchoavit? Aufert enim sensus actionemque tollit omnem.

Ipse Epicurus fortasse redderet, ut Sextus Peducaeus, Sex. Respondent extrema primis, media utrisque, omnia omnibus. Quamquam haec quidem praeposita recte et reiecta dicere licebit. Bonum liberi: misera orbitas. Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas?

Nunc vides, quid faciat. Scrupulum, inquam, abeunti; Ad eas enim res ab Epicuro praecepta dantur. Memini vero, inquam; Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Sin te auctoritas commovebat, nobisne omnibus et Platoni ipsi nescio quem illum anteponebas? Amicitiam autem adhibendam esse censent, quia sit ex eo genere, quae prosunt. Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec. Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis; Eadem nunc mea adversum te oratio est.

Duo Reges: constructio interrete. Istic sum, inquit. Licet hic rursus ea commemores, quae optimis verbis ab Epicuro de laude amicitiae dicta sunt. An hoc usque quaque, aliter in vita? Immo istud quidem, inquam, quo loco quidque, nisi iniquum postulo, arbitratu meo. Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. Hanc quoque iucunditatem, si vis, transfer in animum;

Minime vero istorum quidem, inquit. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Quis negat? Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Deinde qui fit, ut ego nesciam, sciant omnes, quicumque Epicurei esse voluerunt? Pisone in eo gymnasio, quod Ptolomaeum vocatur, unaque nobiscum Q. Quibusnam praeteritis?

Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Quod autem ratione actum est, id officium appellamus. Ut in voluptate sit, qui epuletur, in dolore, qui torqueatur. Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint. Dat enim intervalla et relaxat. Tamen aberramus a proposito, et, ne longius, prorsus, inquam, Piso, si ista mala sunt, placet. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit?

Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Tollenda est atque extrahenda radicitus. Sunt enim prima elementa naturae, quibus auctis vĂ­rtutis quasi germen efficitur. Conclusum est enim contra Cyrenaicos satis acute, nihil ad Epicurum. Potius ergo illa dicantur: turpe esse, viri non esse debilitari dolore, frangi, succumbere.

Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos. Nihil enim iam habes, quod ad corpus referas; Nihil opus est exemplis hoc facere longius. Levatio igitur vitiorum magna fit in iis, qui habent ad virtutem progressionis aliquantum. Cupiditates non Epicuri divisione finiebat, sed sua satietate. Pugnant Stoici cum Peripateticis. Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? Sed quoniam et advesperascit et mihi ad villam revertendum est, nunc quidem hactenus; At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; An vero displicuit ea, quae tributa est animi virtutibus tanta praestantia?

Illi enim inter se dissentiunt. Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Torquatus, is qui consul cum Cn. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Sed quid minus probandum quam esse aliquem beatum nec satis beatum? Commoda autem et incommoda in eo genere sunt, quae praeposita et reiecta diximus; Quoniam, si dis placet, ab Epicuro loqui discimus. De hominibus dici non necesse est.

Itaque contra est, ac dicitis; Minime vero istorum quidem, inquit. Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Est enim effectrix multarum et magnarum voluptatum. Sed nimis multa. Illa tamen simplicia, vestra versuta. Itaque nostrum est-quod nostrum dico, artis est-ad ea principia, quae accepimus.