losophiae ratione dissentit. Et quidem, Cato,

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit. Et quidem, Cato, hanc totam copiam iam Lucullo nostro notam esse oportebit; Restinguet citius, si ardentem acceperit. Nam quid possumus facere melius? Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Ergo infelix una molestia, fellx rursus, cum is ipse anulus in praecordiis piscis inventus est? Duo Reges: constructio interrete.

Et homini, qui ceteris animantibus plurimum praestat, praecipue a natura nihil datum esse dicemus? Contineo me ab exemplis. Tum mihi Piso: Quid ergo? Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. Ille vero, si insipiens-quo certe, quoniam tyrannus -, numquam beatus; Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Mihi vero, inquit, placet agi subtilius et, ut ipse dixisti, pressius. Sin laboramus, quis est, qui alienae modum statuat industriae? Gracchum patrem non beatiorem fuisse quam fillum, cum alter stabilire rem publicam studuerit, alter evertere.

Contemnit enim disserendi elegantiam, confuse loquitur. Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret. Nihil opus est exemplis hoc facere longius. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. Quod quidem nobis non saepe contingit. Quonam, inquit, modo?

Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Heri, inquam, ludis commissis ex urbe profectus veni ad vesperum. Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Bonum patria: miserum exilium. Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Et quidem iure fortasse, sed tamen non gravissimum est testimonium multitudinis. Quae quidem sapientes sequuntur duce natura tamquam videntes;

In eo enim positum est id, quod dicimus esse expetendum. A quibus propter discendi cupiditatem videmus ultimas terras esse peragratas. Ut placet, inquit, etsi enim illud erat aptius, aequum cuique concedere. Partim cursu et peragratione laetantur, congregatione aliae coetum quodam modo civitatis imitantur; Aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint. Sit sane ista voluptas.

Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; Quid turpius quam sapientis vitam ex insipientium sermone pendere? Naturales divitias dixit parabiles esse, quod parvo esset natura contenta. Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Sed id ne cogitari quidem potest quale sit, ut non repugnet ipsum sibi. Theophrasti igitur, inquit, tibi liber ille placet de beata vita?

Quis istud, quaeso, nesciebat? Itaque his sapiens semper vacabit. Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? Qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus? In qua quid est boni praeter summam voluptatem, et eam sempiternam? Quid ad utilitatem tantae pecuniae? Quod si ita se habeat, non possit beatam praestare vitam sapientia. Et quidem iure fortasse, sed tamen non gravissimum est testimonium multitudinis. Beatus autem esse in maximarum rerum timore nemo potest.

Id enim volumus, id contendimus, ut officii fructus sit ipsum officium. At enim hic etiam dolore. Ita nemo beato beatior. Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas.

Equidem etiam Epicurum, in physicis quidem, Democriteum puto. Scaevola tribunus plebis ferret ad plebem vellentne de ea re quaeri. Cur tantas regiones barbarorum pedibus obiit, tot maria transmisit? Re mihi non aeque satisfacit, et quidem locis pluribus. Non quaeritur autem quid naturae tuae consentaneum sit, sed quid disciplinae. Tanta vis admonitionis inest in locis; Quibus ego vehementer assentior. Que Manilium, ab iisque M. Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis.

Sint modo partes vitae beatae. Quamquam haec quidem praeposita recte et reiecta dicere licebit. Haec igitur Epicuri non probo, inquam. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur.