ita deferret, se esse heredem Q.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sextilio Rufo, cum is rem ad amicos ita deferret, se esse heredem Q. Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat. Vide, ne etiam menses! nisi forte eum dicis, qui, simul atque arripuit, interficit. Itaque haec cum illis est dissensio, cum Peripateticis nulla sane. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim? Duo Reges: constructio interrete. Hoc est non dividere, sed frangere.

Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Ita redarguitur ipse a sese, convincunturque scripta eius probitate ipsius ac moribus. Animum autem reliquis rebus ita perfecit, ut corpus; Zenonis est, inquam, hoc Stoici. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Vos autem cum perspicuis dubia debeatis illustrare, dubiis perspicua conamini tollere. Nec vero sum nescius esse utilitatem in historia, non modo voluptatem. Negabat igitur ullam esse artem, quae ipsa a se proficisceretur;

Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Oratio me istius philosophi non offendit; Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Maximas vero virtutes iacere omnis necesse est voluptate dominante. Qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit. An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, quod. Haec igitur Epicuri non probo, inquam. Neminem videbis ita laudatum, ut artifex callidus comparandarum voluptatum diceretur. Ita enim vivunt quidam, ut eorum vita refellatur oratio.

Quae cum praeponunt, ut sit aliqua rerum selectio, naturam videntur sequi; Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Nam si propter voluptatem, quae est ista laus, quae possit e macello peti? Itaque e contrario moderati aequabilesque habitus, affectiones ususque corporis apti esse ad naturam videntur. Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Quae iam oratio non a philosopho aliquo, sed a censore opprimenda est. Sed tamen est aliquid, quod nobis non liceat, liceat illis. Scio enim esse quosdam, qui quavis lingua philosophari possint; Si longus, levis. Nemo nostrum istius generis asotos iucunde putat vivere.

Fortemne possumus dicere eundem illum Torquatum? Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Occultum facinus esse potuerit, gaudebit; Quoniam, si dis placet, ab Epicuro loqui discimus. Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. Sed ille, ut dixi, vitiose. Quare conare, quaeso.